Hier nog een keer mijn uitgelichte bijdrage in de recente aflevering van blckbx.tv. Ik leerde de Germaanse geneeskunde kennen “tegen wil en dank”, door het overlijden van mijn broer, waarover ik mijn boek schreef. Het is niet altijd makkelijk om de Germaanse geneeskunde te vertegenwoordigen. Veel (steeds meer!) mensen waarderen het, maar je krijgt ook veel kritiek. Het deert me niet, ik sta er voor.

Sindsdien hou ik ervan om de Germaanse geneeskunde eenvoudig uit te leggen, vaak met voorbeelden uit de dierenwereld, zoals hier aan de hand van het zogenaamde “kennelhoestvirus”. Wij mensen zijn ook dieren. Ook wij lijden een territoriumangst of schrikangst, net zoals het hondje in het voorbeeld dat ik geef. De longarts noemt het klinische beeld tijdens de conflictactieve stressfase een “abnormale” verwijding van de bronchiën, ook wel bronchiëctasieën. Hij denkt dat het lichaam een “fout” maakt, aan een “infectie”’ of een “verzwakt immuunsysteem”, maar dat zijn allemaal aannames. Hij begrijpt het niet, omdat hij de hersenen en de psyche buiten beschouwing laat. Het bronchiale slijmvlies wordt AANGESTUURD vanuit de hersenen, vanuit de sensorische cortex om precies te zijn en dat “knopje” staat aan door een territoriumangst of schrikangst. Het is eenvoudigweg een onnatuurlijk lange aanpassing van het lichaam (in de natuur duurt een conflictactieve fase veel minder lang) met het BIOLOGISCHE DOEL om meer lucht (zuurstof) aan te kunnen voeren naar de longen, om beter te kunnen vechten of vluchten. De helingsfase-symptomen (geen virus!!), als het hondje weer veilig thuis in het mandje ligt, noemen we bronchitis. Bronchiëctasieën en bronchitis zijn de linker– en de rechter schoen van hetzelfde Biologische Speciaalprogramma, die ontstaan (de een volgt op de ander) door een specifieke vorm van angst. Dat is de nieuwe geneeskunde, waarin psyche, hersenen en organen één biologische unit vormen, of jij, beste lezer, het nou leuk vindt of niet.

All truth passes through three stages. First, it is ridiculed. Second, it is violently opposed. Third, it is accepted as being self-evident.”
– Arthur Schopenhauer